Herman Stevens werd in de zomer van 1955 in Rotterdam geboren.
Zijn vader was tekenaar en tekstschrijver. Zijn moeder had een balletschool.
In de jaren tachtig studeerde hij klassieke talen in Leiden, waar hij met een studiegenoot, de toenmalige dichter C.L. van Minnen, tussen 1983 en '86 het literaire tijdschriftje Wildgroei runde, waarin o.m. vroege gedichten van Joost Zwagerman en Piet Gerbrandy verschenen.
Vanaf 1985 schreef Herman Stevens ook in De Revisor en Maatstaf.
1959 De dag na zijn afstuderen begon Stevens aan zijn debuutroman, Mindere goden, die in april 1990 door De Arbeiderspers werd uitgegeven. Aan het eind van het jaar werd Mindere goden bekroond met de Anton Wachterprijs.
Toen Stevens’ tweede roman, Een schone slaap, in oktober 1991 uitkwam, zat de schrijver al in Amerika, als writer-in-residence aan de universiteit van Michigan. Tot eind 1996 zou hij veel tijd in Amerika doorbrengen.
In 1997 verscheen bij Prometheus Stevens’ afscheid van Amerika, de roman Het vrouwelijk halfrond. Intussen schreef Stevens ook geregeld over Engelstalige literatuur in Het Parool en HP De Tijd.
Timon Stevens en Christine van Westering in 1959
In 2001 verscheen Stevens' grote Rotterdamse roman, Gouden bergen, waarin de desillusie met het materialisme van de jaren negentig wordt belichaamd in de cynische loner Leo Donker.
In 2004 reviseerde Stevens zijn debuutroman Mindere goden.
In januari 2007 verscheen Moederziel, een roman die zich opnieuw grotendeels in Rotterdam afspeelt, beginnend in het revoltejaar 1968.
Naar verwachting verschijnt in april 2010, twintig jaar na zijn debuut, Stevens' zesde roman, getiteld Vaderland, het verhaal van een wijnschrijver die zich vestigt in 'het over het paard getilde kustplaatsje W.' en tegen de biologische klok aanloopt
Herman Stevens woont in Voorschoten. Klaas Koppe's fotoalbum
|
